27 ارديبهشت بالاخره در سال 1386 در ايران هم با تصويب رسمي دست اندركاران دولت به عنوان روز ملي روابط عمومي و ارتباطات گرامي داشته شد.
در اين روز محل برگزاري جشن اصلي روز روابط عمومي در سالن اجلاس سران در تهران با حضور شخص رييس جمهوري به محلي براي تجديد ديدارها و گفت و گوهاي غير رسمي و رسمي دست اندكاران اين عرصه به باور ما با اهميت تبديل شده بود.

علي مزيناني مدير كل روابط عمومي سازمان بهزيستي و از دست اندركاران پرتال روابط عمومي الكترونيك به نكته جالبي در مورد بي انگيزه گي وبلاگ نويسان روابط عمومي اشاره كرد.
او مي گفت وبلاگ نويسي بچه هاي روابط عمومي در واقع به ميزاني براي سنجش انگيزه هاي كاري آنها هم تبديل شده است.قابل توجه نويسنده وبلاگ خاطرات روابط عمومي.
علي راست مي گويد جريان روابط عمومي در ايران اين سالها اين قدر با فراز و نشيب و مشكلات جور و واجور روبرو بوده است كه ديگر وقت و انگيزه اي براي نويسندگان وبلاگ باقي نمي ماند كه به كار وبلاگ نويسي بپردازند.
دلايل من براي ادامه نوشتن هم به درد هيچ خواننده اي نمي خورد ولي بدون شك ابراز لطف دوستان عزيزم مصطفي قوانلو قاجار با يادداشتي كه پس از بازگشتمان از سفر كرمانشاه در وبلاگش قرار داد، حسين نوروزي و علي مزيناني مرا به نوشتن تشويق كرد.
شايد و شايد و شايد بازگويي خاطراتم براي بچه هاي تازه وارد به اين عرصه مفيد واقع شود و از همين راهي كه آمده اند بازگردند و عطاي روابط عمومي ايراني را به لقايش ببخشند!
سعي ميكنم باز هم بنويسم به خصوص از آن مراسم تاريخي روز روابط عمومي و شاهكارهاي مديريتش در اداره جلسه و سخنراني هايي كه به نظر، متعلق به روز روابط عمومي و متخصصانش نبود.
تو رو خدا يه ذره تشويقم كنيد خير مي بينيد ها!

آقا مبارک ....مبااااااااااااااااااااارک!